Dünyanın his olarak yoğunluğunun fazla olduğu yerler ve insanlarla çevrili bölgelerinde geçirilen zamana karşı bir istek. Kendini küçümseme, daha iyisine duyulan özlem ve bir tür farkında olma durumuna geçiş. Bu farkındalıklara geçilirken bir hüzün fırtınası. Sürekli bir kıyaslama hali içinde. Onun yerinde olsaydım keşkeler filan. Kendimden memnun değil miyim? Yoksa şuan içinde bulunduğum zaman diliminden mi memnun değilim? Ne istiyorum? Ne yapmalıyım?
O yoğunlukta kaybolabileceğim yerlerde var olmak istiyorum. Ama zihnimde o yerlere gidebiliyorum, o kadar önemli ve gerekli mi vucüden ve algısal olarak o yerlerde bulunmam? Zaman ve mekana bağlı olmak boğuyor beni. Bir tür özlem var içimde kaybolmaya karşı, o yoğun hislere karşı, zaman ve mekandan soyutlanmaya karşı. İçimde bir kıskançlık var sahip olamadakılarıma karşı.
Peki ya sahip olduklarım? Onları boşver! Daha fazlasını istemeli insan her zaman. Bu yanlış birşey mi bu açgözlülük mü? Hiçbir zaman sahip olduklarıma bakıp bunlar bana yeter dememeliyim.Anlıyorum galiba. Sanırım hissel olarak veya duygusal olarak bir doyuma ihtiyacım var.
Biraz fazla mıyım? Yoksa biraz az mıyım? Tamamlanması ve çıkartılması gereken şeyler var sanırım. Sanmaya karşıda bir bıkkınlığım var. Yağmur olup yağmak istiyorum bir süre.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder