hepimiz insanız takma kafana

nedir bu curcuna. ben biliyorum. ben bilirim. hepimiz, eninde sonunda. bu düzlem içinde, bilirsin. benim gerçekliğim, benim düzlemim. kemiklerim, etim ve kanım. terim ve gözyaşım. her kırıntı. yağmur ve çamur. gözlerimde birikti, ruhumda birikti. içim rahat. biliyorum, bilirim. gezdim, gördüm. tecrübe ve merak. acı ve işkence. aşk ve nefret. hepsi birikir. takma kafana. gelir ve geçer. ben gördüm, ben bilirim. tutuşursa içinde bir parça, kor misali. o zaman işte. tam o zaman. bir parça, gerçekliğin ucundan. o yüzdendir işte, anladın ya. tüm bu curcuna, kıyısından kenarından. bir tutam, bir parça. kelimeler geliyor bir araya. tüm küfürler ve dualar. içimde bir yerlerde. bekliyor, bekliyor, bekliyor. hepimiz insanız takma kafana. 

21 Nisanda Bir Hayal Kurdum

 Çırp çırp çırp. Kanadım kırık, kolum kırık. Kalbim kırık. Uçamam daha. İnancım yok, başından beri. Hiç umut var mıydı ki? Bir mart ayı işte, düştü içime bu hastalık. Bir göz kırpış, bir çalım yetti. Kör oldum. Beyaz bir körlük. Hayat böyle işte. Yuvarladı beni, kırıldı kolum kanadım. Meze ettim kendime. Tüm bu kırıklığı. Nisan geldi, havalar güzelleşiyor. Nedir dermanı, bu yaranın. Oturdum işte, bir başıma. Bir hayal kurdum. Tek başıma. Uzadı, Bitiyor mu? Başlıyor mu?

Gittim işte oraya. Hatırladım, bakışı. O bakışı. İçime düşen o bakışı. Beni yataklara düşüren o bakışı. Beni kahreden, saçımı yolduran o bakışı. Bana umut veren, içimi ısıtan, yüzümü gülderen o bakışı. Sonra oturdum bir başıma, anlatabiliyor muyum? Bir hayal kurdum, tek başıma mıydım? Bilmiyorum. İnanmak istedim, özlemişim inanmayı. Malum, insan özler. İnanmak ister. Umut eder.

Kalbimin derinlikleri

 Bilmiyor musun? Gözlerin işte, anlatabiliyor muyum? Çok derinlerde... Hem de çok... Battın içime, titanik misali. Hem de derinlere. Bir bilsen. Hiç bir fikrin yok değil mi? Bu hafta her gün. Her gün aklımdasın. Seni hatırlatan her şeyi evirip çeviriyorum. Her gece... Düşüncen işte... Evirip çeviriyorum... anlatabiliyor muyum? Sır tutabilir misin? İstiyorum. Maskenin arkasındaki... O gülüşü işte... Anlarsın ya. O biçim işler işte. Küçük ellerin. Öpmek, koklamak. Okşamak filan işte... Anlarsın ya. Seni istiyorum.  Baş başa. Sen, ben. Derinlerde bir yerde. Baş başa, anlatabiliyor muyum?