Ölüm üzerine

 Düşüncelerin olmadığı yer. Rahatlıkta yok, rahatsızlıkta. Sıcak yok, soğuk yok. Zevk yok, acı yok. Düşünce yok. Ölüm üzerine, ölüm üstüne. Ölmeyi istedim yalan değil. Ölüme yürüdüm yalan değil. Direksiyonun kolunu kıvırdım, hızlandım yalan değil. Motor bozuldu yalan değil. Uçmadım uçurumdan, kırılmadı kolum bacağım. Çıkarmadılar dereden cansız bedenimi. Boğulmadım. İç organlarım iflas etmedi. Ölüm üzerine düşünüyorum, beyhude. Düşünmek ölümü, beyhude. Yaşamak var sadece, ölüm yok. 

Kutuları dizdiler üst üste. Aldığı şekil ve içimde uyandırdığı duygular. Sıcaklık, ardından soğuk. Soğukluk, ardından sıcak. Bir türkü var aklımda, uzak diyarlardan düşmüş içime. Tek hatırımda kalan bir ağıt, bir yakarış. Koparıyor yeri göğü, bulanıklaşıyor yeryüzü. Kulaklarımdan çok uzak, duyulmaz, anlaşılmaz ve boğuk.

İstediğim şey buydu. İki kere iki dört. Öyle olmadı. Sonuçlar, aklım ve hislerim. Kırdım kırabildiğim kadar. Kırılacak ne kaldı geriye? Kırık, dökük suratlar. Ne yer ne içer bu insanlar. Düşündüm? Ezilmişler, çiğnenmişler. Ayaklar geçmiş üstlerinden, ordular geçmiş. Kırıntılara tutunmuşlar, eksik kalmışlar. Kırık dökük insanlar görüyorum. Ne yapabilirim ki? 

Bu düzlem, bize hizmet eden şeyler. Empati? Köpekler. Elim yüzüm, üstüm başım. Hep toz, hep toprak. Delirmiş oğulları, bırak. Bir ileri bir geri. Saydım, saydırdım. Bir vaatte bulundular, bir dahi, bir deha! Kafam. Ah kafam! Vah kafam! Vura vura vurgun yedim. Vuruldu kafam, vurdu kafam. Üstüm başım, kedi köpek.