Sana söyleyeyim. Karanlık, aç kulağını. Bu kara gecenin kara saatinde. Aklına ışığı sokacağım. Öyle bir ışık ki, senden de öte. Öyle uzak ki varacağın yer, ışık erişmez oralara. Sen erişeceksin. Ötelerin ötesine, uzağı aşan uzağa. Sana bir mektup yazacağım, hiçbir zaman eline ulaşmayacak. O mektupta bir sır yazacak, vakıf olamayacaksın. O sır işte sokacak aklına ışığı. Sen orda olmayacaksın, sen burdasın. Hep burada olacaksın. Karanlığın bir köşesinde, kalbimin köşesinde. Dokunmayacak hiçbir hissim ve düşüncem. Anıları tutuşturup yakacaksın, onların ateşinde ısınacaksın. Gerçekler yalanlarla dans edecek, sen müziği çalacaksın. Köşede olacaksın, her yeri göreceksin. Altın tutacak ellerin, ağırlaşacaksın. Yükün altında değil, üstünde olacaksın. Seni kendi ağırlığın çekecek. Ateşe dokunacak parmakların, kararacaksın. Karanlığın kendi olacaksın. Sana söyleyeyim, aynı boku yemeyeceksin. Dokuz ay oldu, doğma zamanı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder