Öldüm

 Toprak atan olmadı. Hep böyleydi. Bir gün. Ah. Başıma geleceğini biliyordum, inanmadım, umursamadım. Bir kadın. Bir papatya. Öldüm işte. Bundan fazlasıyım. Bir fikir, bir düşünce. Temsil ettiğim şey. Ölmedim. Bırakın öldü sansınlar. Bırakın toprak atanım olmasın. Bir fikir, bir düşünce. Benim gerçekliğim, benim hikayem. Ölümü kabul etmiyorum, ben hala yaşıyorum. Bir papatya, bir gülüş. Basit bir hikaye. Kılıçlar çekildi, ben kılıcımı bir kenara fırlattım. Uzun lafın kısası, delik deşiğim. Toprak atanım yok. Benim etrafımda dönmüyor dünya, herkes yaşamaya devam ediyor. Etsinler tabii. Mutlu olmak zor değil, başka şeyler zor. Zor. Ah. Hem de ne zor.