özgürlükteki potansiyel

bastırılmış bir toplum olduğumuz aşikar. ne cinselliği doya doya yaşıyoruz ne aşkı ne sevgiyi. etrafımda hep kıstırılmış bastırılmış insanlar görüyorum, onları çok eskiden gördüğüm lastik bi banda sıkışıp anormal şekilde gelişmiş kaplumbağaya benzetiyorum.

tek istediğim insanların kendini sağlıklı bir şekilde ifade edebilmesi ve dünyada ki zevklerden, özgürlüklerden mahrum kalmaması. bu yüzden din olaylarına sıcak bakmıyorum insanları kıstırıp yukarıdaki gibi anormalliklere sebep oluyorlar. huzurlu ve mutlu bir toplum olabilmek için yapmamız gereken içinizdeki şehveti ve yaşama sevincini baskılamamanız. eğer bu şekilde biçimlenmiş bir toplum olsaydık eminim şu andakinden daha sağlıklı bir toplum olabilirdik. bu bahsettiğim konular chocalate filminde çok güzel bir şekilde işleniyor izlemenizi tavsiye ederim.

hayattan, yaşamdan ve kendi varoluşumuzdan zevk almak bu kadar zor olmamalı!